فعالیت گسترده ارتش اسرائیل در قلمرو سایبری

فعالیت گسترده ارتش اسرائیل در قلمرو سایبری

در پی دستگیری و متعاقب آن مرگ قاچاقچی متهم به تجاوز جنسی به کودکان، جفری اپستاین در زندان، یک شرکت فناوری کمتر شناخته شده اسرائیلی زیر نورافکن های بیشتر قرار گرفته است اما همه بنا به دلایلی نادرست. مدتی نه چندان زیاد بعد از دستگیری اپستاین و تحقیق درمورد روابط و مسائل مالی او، فاش شد که شرکت اسرائیلی کاربین  مبالغ قابل توجهی را از جفری اپستاین و نیز ایهود باراک همکار نزدیک این شرکت و نخست وزیر پیشین اسرائیل و پیتر تیل سرمایه دار سیلیکون ولی و از حامیان برجسته ترامپ دریافت کرده است.

کاربین قابلیت انتقال شناسایی مکالمه را برای خدمات واکنش اضطراری در کشورهای اطراف جهان از جمله در ایالات متحده توسعه می دهد. این شرکت تاکنون در چندین کانتی آمریکا این کار را اجرایی کرده و با شرکت های فناوری بزرگ آمریکایی نظیر گوگل مشارکت داشته است. کاربین به طور خاص  محصول خود را به عنوان راهی برای کاستن از میزان تیراندازی های جمعی در ایالات متحده بدون نیاز به تغییر در قوانین فعلی مالکیت اسلحه بازاریابی می کند.

با این حال کاربین یک شرکت فناوری معمولی نیست، چرا که عمیقا با واحد اطلاعاتی نخبه ارتش اسرائیل یعنی واحد ۸۲۰۰ مرتبط بوده که «پیش کسوت های» آن غالبا به دنبال تشکیل شرکت های فناوری – از جمله کاربین- می روند که همواره پیوندهای خود را با اطلاعات اسرائیل حفظ می کنند و بر اساس گزارش رسانه های اسرائیلی و کارکنان پیشین آن، غالبا مرز بین خدمات خود به تشکیلات دفاعی/اطلاعاتی اسرائیل با فعالیت های تجاری شان را «محو می کنند.» همانطور که این گزارش فاش خواهد کرد، کوربین چیزی نیست جز یکی از چندین شرکت فناوری اسرائیلی که خود را به عنوان راه حلی تکنولوژیک برای تیراندازی های جمعی بازاریابی می کنند که پیوندهای مستقیمی با سازمان های اطلاعاتی اسرائیلی دارد.

در هر مورد محصولات این شرکت ها به شکلی ساخته می شوند که دولت ها، موسسات و غیرنظامیانی که از آنها استفاده می کنند بتوانند به سادگی و به شکل غیرقانونی از آنها برای نظارت بر جامعه مورد استفاده قرار دهند؛ واقعیت دردسرسازی که به واحد ۸۲۰۰ قابلیت های مستند شده ای در نظارت و شناسایی به عنوان روشی برای اخاذی و باج خواهی می دهد، بعلاوه اینکه اسرائیل در استفاده از شرکت های فناوری برای جاسوسی گسترده از دولت آمریکا پیشینه مبسوطی دارد. این واقعیت که شرکت های فناوری مرتبط با واحد ۸۲۰۰ برای ایجاد «درهای پشتی» به کلیت سیستم های ارتباطات از راه دور آمریکا و نیز به محصولات پرطرفدار شرکت های فناوری بزرگ آمریکایی از جمله گوگل، مایکروسافت و فیس بوک قبلا با دولت آمریکا قراردادهایی داشته اند و بسیاری از این مدیران کلیدی و مدیران اجرایی فعلی آن از ماموران پیشین واحد ۸۲۰۰ هستند، بیشتر به روشن شدن این موضوع کمک می کند.

بنجامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل بدون هیچ پنهانکاری گفته است که قرارگرفتن اعضای واحد ۸۲۰۰ در سمت های ارشد شرکت های فناوری چند ملیتی، «سیاستی عامدانه» به منظور تضمین نقش اسرائیل به عنوان «قدرت سایبری» مسلط جهانی و در عین حال مبارزه با جنبش های بایکوت غیرخشونت آمیزی که تخلفات اسرائیل از قوانین بین المللی را هدف می گیرند و خاموش کردن انتقادات سازمان ملل از سیاست های دولت اسرائیل و عملیات های نظامی آن در خارج از کشور است.

با توجه به اینکه ارتباطات جفری اپستاین با سازمان های اطلاعاتی هم در آمریکا و هم اسرائیل درنهایت به طور کامل فاش شده، کمک های مالی او به کاربین به خصوص به خاطر روابط عمیق این شرکت با سازمان های اطلاعاتی اسرائیل و نیز آمریکاییان مشخصی که ارتباطات شناخته شده ای با حوزه اطلاعات آمریکا داشتند، مورد تحقیق قرارگرفته است. نقش خود ایهود باراک هم به عنوان تامین کننده مالی و هم رئیس کاربین با توجه به پیشینه مداخلات دور و دراز او در عملیات های اطلاعاتی پنهانی برای اسرائیل و روابط دیرینه او با اطلاعات اسرائیل به این نگرانی افزوده است.

پیتر تیل یکی دیگر از تامین کنندگان مالی کاربین دارای شرکتی خاص خود است که مثل کاربین برای سود بردن از پیشنهاد دولت ترامپ مبنی بر یافتن راه حل های تکنولوژیک برای مهار تیراندازی های جمعی تشکیل شده است. در واقع بعد از تیراندازی اخیر در ال پاسوی تگزاس، پرزیدنت ترامپ – که از تیل نیز کمک های مالی سیاسی دریافت کرده و بعد از انتخاب شدنش توصیه های او را شنیده است- از شرکت های فناوری خواسته بود تا «تیراندازی های جمعی را پیش از وقوع آنها ردگیری کنند»، خدماتی که شرکت تیل یعنی پالانتیر به نحو احسن انجام داده بود؛ پالانتیر یک «نرم افزار پیش از جنایت» را ساخته که از مدتی قبل در سراسر کشور مورد استفاده قرار گرفته است. پالانتیرپیمانکار جامعه اطلاعاتی آمریکا نیز هست و یکی از شعب آن در اسرائیل واقع شده است.

شاید ناراحت کننده تر از همه اینکه راه حل تکنولوژیکی که دولت ترامپ در این باره به کار بندد، پیش از هر چیز برای استفاده از یک دیتا بیس مناقشه برانگیز به کار گرفته می شود که در ابتدا به عنوان بخشی از یک برنامه محرمانه دولت آمریکا ساخته شده بود که چهره های بدنام ماجرای ایران – کنترا همچون اولیور نورث به عنوان ابزار ردگیری و برچسب زنی به مخالفان بالقوه آمریکایی به منظور نظارت های بیشتر و بازداشت آنها در صورت وقوع یک «شرایط اضطراری ملی» – با تعریف مبهمی که از آن وجود دارد- از آن استفاده می کردند.

همانطور که در این گزارش فاش شد این دیتا بیس- که معمولا با عنوان «مین کور» از آن یاد می شود- با مشارکت اطلاعات اسرائیل ساخته شده و اسرائیل تا سال ها بعد از ایجاد آن و به احتمال زیاد تا همین امروز همچنان در آن دست داشته است. دست کم یک مامور پیشین سیا در شورای امنیت ملی پرزیدنت ریگان از این دیتابیس برای باج خواهی از چندین نفر از جمله اعضای کنگره، کارکنان کنگره و روزنامه نگاران استفاده کرده است.

با توجه به گزارش های اخیر، دولت ترامپ در نظر دارد سازمان دولتی جدیدی را برای استفاده از «فناوری پیشرفته» جهت شناسایی «نشانه های عصب رفتاری شخصی که قصد ارتکاب یک عملیات انفجاری خشونت آمیز را دارد» ایجاد کند و در این کار از داده های گردآوری شده توسط وسایل الکترونیکی مصرفی، تصاویر ترسیم شده با فناوری ای که در حال حاضر تحت پوشش «آمریکا را ایمن نگه داریم» تبلیغ و به کارگرفته می شود استفاده کند. در واقع این مستقیما به  ذات یک حاکمیت دولت نظارتی گسترده اشاره دارد که از هر چیزی که تاکنون در تاریخ آمریکا دیده شده شدید تر است و مشترکا توسط افراد مرتبط با هم در تشکیلات اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل تولید شده است.

کاربین یک استارت آپ فناوری اسرائیل است که وعده ایجاد انقلابی درنحوه انتقال تماس ها به ارائه دهندگان خدمات اضطراری و نیز به دولت ها، شرکت ها و موسسات آموزشی می دهد. مدتی نه چندان طولانی بعد از پایه گذاری تشکیل این شرکت در سال ۲۰۱۵ توسط جمعی از بازنشستگان اطلاعات نظامی اسرائیل، کاربین شروع به بازاریابی تخصصی خود به عنوان راه حلی برای تیراندازی های جمعی در ایالات متحده کرد که «از مباحث پیرامون سلاح» فراتر می رود و«اطلاعاتی را بهبود می بخشد که پاسخگویان تماس های اضطراری قبل از ورود به یک وضعیت تیراندازی مسلحانه» از طریق استریم ویدئویی و تصاویر ضبط شده با گوشی های تلفن غیرنظامی و دیگر وسایل مرتبط با شبکه کاربین ارائه می شود.

فناوری مشابهی درحال حاضر توسط اطلاعات نظامی اسرائیل و سازمان اطلاعات داخلی اسرائیل شین بت برای توجیه بازداشت های «پیش از ارتکاب جرم» فلسطینیان در سرزمین های اشغالی کرانه غربی مورد استفاده قرار می گیرد. فلسطینیانی که در شبکه های اجتماعی مطالبی می نویسند توسط الگوریتم های هوش مصنوعی که آنها را برای بازداشت نامعلوم در صورتی که مطالبی بنویسند که حاوی کلیدواژه هایی چون «شمشیر الله» باشد علامتگذاری می شوند.

مدیرعامل فعلی کاربین امیر الیچای در واحد ۸۲۰۰ خدمت کرده و از حمایت پینشاد بوشریز فرمانده پیشین واحد ۸۲۰۰ و عضو فعلی هیئت مدیره آیپک برای خدمت به عنوان مدیر شرکت و عضو هیئت مدیره برخوردار بوده است. علاوه بر الیچای، لیتال لشام که یکی دیگر از موسسان کوربین است نیز در واحد ۸۲۰۰ خدمت کرده و بعدا برای شرکت جاسوسی خصوصی اسرائیل «مکعب سیاه» کار کرده است. تنها عضو موسس کاربین که در واحد ۸۲۰۰ خدمت نکرده آلکس دژنگوف است که قبلا برای دفتر نخست وزیری اسرائیل کار می کرده است.

همانطور که مینت پرس در یکی دیگر از گزارش های پیشین خود به ذکر جزئیات روابط عمیق اطلاعات نظامی اسرائیل با غول فناوری آمریکایی مایکروسافت پرداخته است، واحد ۸۲۰۰ یک واحد نخبه گارد اطلاعات اسرائیل است که بخشی از مدیریت اطلاعات نظامی وزارت دفاع اسرائیل محسوب می شود و عمدتا در اطلاعات سیگنال (یعنی نظارت)، جنگ سایبری و کد شکنی مشارکت دارد. از این واحد معمولا با عنوان معادل اسرائیل سازمان امنیت ملی آمریکا نام برده می شود و پیتر رابرتز عضو تحقیقاتی ارشد موسسه خدمات متحد سلطنتی بریتانیا در گفتگو با فایننشال تایمز این واحد را «احتمالا پیشروترین سازمان اطلاعات فنی در جهان نام می برد و از نظر مقیاس کارشناسی در تمام ابعاد هم ارز سازمان امنیت ملی آمریکا قرار دارد.»
قابل ذکر آنکه سازمان امنیت ملی آمریکا و واحد ۸۲۰۰ در چندین پروژه با یکدیگر همکاری داشته اند که شناخته شده ترین آنها پروژه ویروس استاکس نت و نیز بدافزار داکو است. بعلاوه سازمان امنیت ملی آمریکا به این شناخته شده که با بازنشسته های واحد ۸۲۰۰ در بخش خصوصی همکاری دارد، مثل زمانی که سازمان امنیت ملی آمریکا، برای ایجاد درهای پشتی در تمام سیستم های ارتباطاتی بزرگ آمریکایی و شرکت های بزرگ فناوری از جمله فیس بوک، مایکروسافت و گوگل شرکت های اسرائیلی را به کار گرفت. مدیران اجرایی هر دو این شرکت ها یعنی «ورینت» و «ناروس» با اطلاعات اسرائیل ارتباطاتی دارند و یکی از این شرکت ها یعنی ورینت دارای پیشینه جاسوسی گسترده ای از تاسیسات دولتی آمریکاست. واحد ۸۲۰۰ به جاسوسی از غیرنظامیان در سرزمین های اشغالی فلسطینی با هدف «اعمال فشار» – یعنی گردآوری اطلاعات به منظور باج خواهی- و همچنین جاسوسی از فلسطینی – آمریکاییان در قالب یک توافقنامه برای به اشتراک گذاری اطلاعات با سازمان امنیت ملی آمریکا نقش داشته است.

برخلاف بسیاری از استارت آپ های دیگر مرتبط با واحد ۸۲۰۰، کوربین در این باره که چندین خط ارتباطی با دولت ترامپ نیز دارد لاف زده است، از جمله پیتر تیل موسس پالانتیر و از متحدان ترامپ و یکی دیگر از سرمایه گذاران در کاربین. 

یکی از بارزترین ارتباطات کاربین با اطلاعات اسرائیل، وجود ایهود باراک رئیس و یکی از موسسان این شرکت است. هر چند باراک بیش از هر چیز به خاطر این شناخته شده که رئیس جمهوری پیشین اسرائیل بوده، اما او وزیر دفاع سابق و رئیس پیشین اطلاعات ارتش اسرائیل نیز بوده است. او در تمام این سمت ها بر عملیات های واحد ۸۲۰۰ و نیز دیگر واحدهای اطلاعات نظامی اسرائیل نظارت داشته است. باراک در بخش عمده ای از دوران خدمت سیاسی نظامی و بعدتر سیاسی خود، همکاری نزدیکی با عملیات های پنهانی داشته است.
فارغ از ارتباطات مشکل ساز این شرکت با الیگارش های سیلیکون ولی، اطلاعات نظامی اسرائیل و مجموعه صنعتی نظامی آمریکا، مشارکت های اخیر کاربین با دو شرکت فناوری مشخص آمریکایی – یعنی گوگل و سیسکو سیستمز- حتی بیش از پیش زنگ های خطر را به صدا در می آورد.

نویسنده: ویتنی وب (Whitney Webb)  از نویسندگان سایت مینت پرس

منبع: mintpressnews

بیشتر بخوانید
انتقام جویان از تایتانیک سبقت گرفت
انتقام جویان از تایتانیک سبقت گرفت